Altaylı’nın bugünkü yazısının “Demokrasi istiyorsanız Anayasa fasa fisodur” başlıklı bölümü şöyleydi:

“Türkiye’de bir kısım “aydın” ve “demokrat”, Türkiye’nin çağ atlaması, AB standardında demokrasiye kavuşması, 12 Eylül’ün izlerini silmesi için yeni bir Anayasa gerektiğini söylüyor.
Yeni Anayasa’ya karşı olduğumdan falan değil ama bunlara gülüyorum.
Kimse kızmasın ama Anayasa “fasa fisodur”.
Bugün dünyanın en gerçek ve belki de tek demokrasisinde Anayasa diye bir şey olmadığını biliyor musunuz?
Neredeyse 800 yıllık bir metinleri var o kadar.
Çünkü kafalar aydınlıksa, sistem şeffaf ve adilse Anayasa gerçekten fasa fisodur.
İşte Türkiye örneği.
1961 Anayasası, Türkiye’nin bence en iyi Anayasası’ydı.
1982 Anayasası’nın defalarca revize edilmiş halinden daha demokratik, daha özgürlükçü, daha iyi kaleme alınmış bir Anayasa metniydi.
Ne oldu?
Darbeyi engelleyebildi mi?
Kilitlenen sistemi açabildi mi?
Tam aksine, terörün, kargaşanın ve sonunda da darbenin gerekçesi sayıldı.
Şimdi bir kez daha Anayasa değiştireceğiz.
Darbe döneminin kısıtlayıcı Anayasası’ndan kurtulacağız.
1961 Anayasası da darbe döneminde yapılmıştı. Kısıtlayıcı falan da değildi. Ne oldu.
Anayasa’yı değiştirerek Türkiye’ye demokrasi getirileceğini zanneden saftiriklere bir teklifim var.
Madem Anayasa’yı değiştirip modern, Avrupalı bir Anayasa yapacağız, kriterimiz bu…
O zaman gelin elimiz değmişken Siyasi Partiler Yasası’nı da değiştirelim.
Demokrasinin temeli olan parti içi demokrasinin önündeki en büyük engel Siyasi Partiler Yasası değil mi?
Bu yasayı, parti içi demokrasiyi keyfe keder gören durumundan çıkarıp, parti içi demokrasiyi işletici ve hatta zorlayıcı yapalım.
Var mısınız?
Yer mi?
Onunla da yetinmeyelim.
Madem Avrupa standardını örnek alıyoruz. Şu Seçim Kanunu’nu da Avrupalı yapalım. Bakalım Avrupa’da seçim barajı var mı, varsa en yüksek hangi oranda.
Avrupa’daki baraj en yüksek kaçsa, bizdeki baraj da o orana insin.
Var mısınız?
Yoksunuz değil mi?
Olmayacağınızı biliyorum.
Zaten maksadınız Anayasa ile özgürlükleri genişletmek falan değil.
Mesele kendi özgürlükleriniz.
Gerisi umurunuzda mı?”

Benzer Yazılar:

1. Almanya’daki Türkleri Kızdıran Afiş
2. Ufukta DTP – AKP Koalisyonu Mu Var?
3. Avrupalı Türklerin Rolü

Yoksul ülkeler ve metropolleri icin uygulanmak istenen senaryo aslında Haiti’nin deprem nedeniyle yaşadağı büyük yıkımdan sonra sürekli gündemde. Haiti’nin işgal edilip yönetimin sömürgecilerin eline geçirilmesi. Ama artık alan genişletiliyor.

Sömürgeci aktörler Ekonomi Nobel’ine yıllardır aday gösterilen bir ABD’li iktisatçıyı yeni oyunun senaristi olarak cepheye yolluyor.

Paul Romer

1990 yılından itibaren ekonomi camiasında büyük ilgi gören neoklasik “Yeni Büyüme Kuramın’nın” fikir babası.

Romer şimdilerde yoksulluğa karşı savaş açma ve dünyanın aşırı derecede artan nüfusunun önüne geçme bahanesiyle gelişmekte olan ülkeleri ve metropollerini işgal etmeyi öneriyor. Romer’in senaryosunun ismi “Charter Cities” (www.chartercities.org).

“Kiralık Kentler”

Peki, senaryo nasıl gerçekleştirilecek?

Gelişmekte olan ülke boş bir arazi tahsis ediyor. Bir (örneğin Almanya) veya birkaç sanayileşmiş ülke (örneğin İngiltere, Fransa ve ABD) kuruluş anlaşmasını hazırlıyor. Bu anlaşmayla boş arazi üzerinde kurulacak şehir icin koşullar belirleniyor. Yani toprak yoksul ülkelerden kanunlar ise zengin ülkelerden. Bir ülkenin geleceği yasal, siyasal ve iktisadi koşullara bağlı olduğuna göre, bundan sonra bu ülke yeni yöneticilerin desteğiyle kendiliğinden gelişecektir, diyor Romer.

Romer’in Nobel Ödülü’ne layık görülen Büyüme Modeli’nin içeriği çok basit: Sermayeyi bilgiyle birleştirip büyüme hızını arttırmak.

Ama ya sermaye yoksa? Ya bilgi yoksa?

İşte tam o zaman “Charter Cities” modeli giriyor işin içine. Sermayesi ve bilgisi olmayan ülkelerin imdadına ikisinden de fazlasıyla olan zengin ülkeler koşuyor. Ve yoksulluk ve ümitsizlik içinde tam da batmaya hazır olan ülke kiralanarak kurtarılıyor.

Hong Kong kiralık şehir icin örnek gösteriliyor. Hong Kong adası İngilizler tarafından 1841′de işgal edilmiş, 1997 tarihinde tekrar Çin Halk Cumhuriyet’ine devredilimişti. Paul Romer’e göre sömürgecilik olmasaydı Hong Kong asla bu denli gelişemez, geçmişin kapalı ekonomisi Çin Halk Cumhuriyeti Piyasa Ekonomosi’ne geçemezdi.

Romer’in gözardı ettiği üç noktaya da biz değinelim:

Birincisi: Yoksul ve gelişmekte olan ülkeleri kurtarmak icin ille de toprak kiralamak gerekmiyor. Silah satmayın. Asker göndermeyin. Ülkelerin kaynaklarından elinizi çekin. şimdiye dek sömürerek kaçırdığınız paraları bu ülkelere iade edin. Etnik grupları birbirine kışkırtmayın. Siyasetçilere komplo düzenlemeyin. Anlayacağınız, gölge etmeyin yeter.

İkincisi: Honk Kong’u sömürgecilik kurtardı diyelim. Ya bir türlü durulmayan Afrika ülkelerine ne diyeceksiniz? Oranın toprakları zaten büyük petrol şirketlerinizin elinde, pırlanta, elmas ve altın sayesinde elde edilen paralar doğrudan sizin cebinize akıyor, bu kıtanın ülkelerine yerleştirdiğiniz diktatörleri zaten istediğiniz gibi kullanıyorsunuz.

Üçüncüsü: İnsan faktörü. Savaş ve farklı yayılmacı oyunlara rağmen işgal edilemeyen ülkelerin insanları, ülkelerinin satılmasına büyük bir ihtimalle yine göz yummayacaktır. Çaresiz de kalsa, ümitsiz de olsa.

Paul Romer’e buradan önerimiz. Gidin “Kiralık Kent” senaryosundan Holywood’da hoş bir bilim kurgu filmi çıkarın.

Benzer Yazılar:

1. Fransa Kürdizmin Yeni Merkezi Mi?
2. İşte Kürt Açılımının Kodları
3. Yeni İngiliz Büyükelçisi Siyonist Bir MI6 Ajanı Mı?

Anlaşmaya göre; Kerkük’te 600 kişilik bir askeri güç oluşturulacak. Ortak güç içerisinde Irak ordusu, Kerkük polisi ve ABD askeri gücü olacak. Ortak askeri güç, seçimlerden önce Kerkük Belediye sınırları dışında devreye girecek ve ihtiyaç anında müdahalede bulunacak.

Dün Kerkük Emniyet Müdürü Cemal Tahir’in duyurduğuna göre, şu an ortak güç Kerkük Polis Akademisi’nde eğitime tabi tutuluyor. Ortak güç uygulamasına Araplar ve Türkmenler şüphe ile bakıyordu.

Benzer Yazılar:

1. Fransa Kürdizmin Yeni Merkezi Mi?
2. 3- K… Noktamız. Karabağ-Kerkük-Kıbrıs
3. Rusya NATO Benzeri Askeri Bir Pakt Kuruyor

12 Mart’tan sonra şöyle demişti:

Unutmayalım ki “cesur bir kez, korkak bin kez ölür.” Önemli olan, insanın böyle bir toplumda bir “mezar taşı” gibi suskunluk simgesi olmamasıdır.(Yeniortam, 9.12.1974)

Bu da 12 Eylül öncesinden:

‘Sosyalizm ile Kemalizm, tarihsel gelişimleri ve kurup geliştirdikleri siyasal iktidar yapıları açısından, hiç şüphesiz ayrı ayrı kavramlardır. Ancak, bu iki kavramın birleştikleri bir nokta vardır. O nokta, her iki kavramın da antiemperyalist nitelikte oluşudur. Her iki kavrama bu açıdan bakarsanız, Kemalizm ile sosyalizm arasında aşılmaz ‘Çin Seddi’ yoktur. Tersine, her iki kavram, ayrı ayrı nehirlerden aynı yöne akan taşkın sular gibidir. Zaman zaman birleşen, zaman zaman ayrılıp, aynı yönde başka denizlere akan bu nehirleri, bu taşkın suları, birbirlerine birleştiren köprüler ve yollar da vardır.’ (Cumhuriyet, 23 Nisan 1980)

12 Eylül darbesinden hemen sonra ise şunları yazabilmişti:

Çok partili hayata dayanan laik devleti, sosyal hukuk devletini kurmak için ilk meclislerin sahip bulunduğu ‘Kuvay-i Milliye ruhu’ yeniden kutsal bir bayrak gibi dalgalandırılmalıdır. Kurtuluş Savaşının, Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri’nin, Atatürk’ün antiemperyalizmine dönmek, elli yıl geriye dönmek değil, yüzyıllarca ileriye yönelmek demektir. Mustafa Kemal’in bu toprağa serptiği bağımsızlık tohumları, her türlü düşünceye söz ve örgütlenme hakkı veren demokrasi anlayışı ile topraktan yeniden fışkırmalıdır.” (Cumhuriyet, 29 Ekim 1981)

Kemalizm ve sosyalizm temeline dayalı “Ulusalcılığın” isim babası Uğur Mumcu ile Attila İlhan’dır. Bugünkü “aslanyürekli” liberal arkadaşlar saklanacak delik ararken, 12 Eylül faşizminde bu yazıları yazabilen Mumcu bugün yaşasaydı sizce nerede olurdu?

Nerede olacak tabii ki Silivri’de…

Benzer Yazılar:

1. Bugün 10 Kasım
2. Mehmet Altan Ağca’yı Neden Aklıyor?
3. Çevreciler Nerede

AKP’nin 3 Kasım seçimleri öncesinde, 16 Temmuz 2002 tarihli ABD ziyaretinde Yahudi Ulusal Güvenlik Enstitüsü JINSA temaslarıyla iktidar vizesi garantilemesini nasıl değerlendirmeliyiz?

Hele de Erdoğan’ın Ocak 2004’teki ABD ziyareti sırasında Amerikan Yahudi Komitesi’nden “cesaret ödülü” olan “Davut Boynuzu”nu almasını nasıl anlamalıyız? Ki bu ödülü alan tek Müslüman’ın Tayyip Erdoğan olduğunu da düşünürsek…

Bitmedi… Ya Erdoğan’ın, Suriye sınırındaki mayınlı arazileri 49 yıllığına İsrail’e vermesine tepki gösterenleri “Yahudi düşmanlığı” ile suçlamasına ne demeliyiz? Üstelik bu alışveriş, tam da Davos’ta yaşanan “one minute” dramasından hemen sonra olmuşken…

Tüm bunlara rağmen Erdoğan, son bir yılda İsrail ile tam 3 büyük kriz yaşadı… İlki Davos’taki “one minute” kriziydi. Ardından İsrail’den Anadolu Kartalı tatbikatına katılmaması istendiğinde ortaya çıkan krizdi. Son olarak da İsrail’in Kurtlar Vadisi dizisine tepki göstermesi ve hemen sonrasında büyükelçimizi alçakta oturtmasıyla günışığına çıkan üçüncü krizdi…

Her üç krizin de ortak paydası Gazze’ydi; yani AKP hükümetinin açıktan İsrail’in Gazze operasyonlarına tepki göstermesiydi.

Model Ortaklık

Peki, gerçekte olan biten neydi?
AKP’nin gerçek İsrail tutumunu analiz edebilmek için öncelikle şu gelişmeleri saptamamız gerekiyor:

1. Washington, dünya çapındaki siyasal-askeri-ekonomik zorunluluk nedeniyle, Bush dönemindeki Irak merkezli Büyük Ortadoğu Projesi’ni, Obama döneminde Afganistan-Pakistan merkezli Büyük Ortadoğu Projesi’ne revize etti. Washington bu değişim gereği Bush dönemi açıktan dile getirdiği “düşman İslam” söylemini, Obama döneminde “ortak İslam” söylemine çevirdi.

2. Washington Ortadoğu için şu kriterlerin sağlanmasını başarı olarak saptadı:

a. Irak’ın kuzeyinde kurulacak Kürt Devleti’nin yaşaması, Türkiye’nin himaye etmesine bağlıdır.

b. İran’ı kuşatmanın anahtarı Türkiye’dir. (Ki Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, Irak, Suriye ve Lübnan ile Ortadoğu Birliği kurarak İran’ı yalnızlaştırma gayretindedir)

c. ABD’nin sorunlu olduğu Ortadoğu ülkelerini ehlileştirme görevini Türkiye üstlenmelidir. Türkiye bu amaçla, ehlileştirilecek Arap Devletleri’nin karşıt olduğu İsrail’e karşı “kontrollü” konumlanmalıdır. “Düşman İslam” politikası için İsrail neyse, “Ortak İslam” politikası için de Türkiye o anlama gelmektedir.

d. Türkiye’nin bu görevleri üstlenebilmesi AKP’nin Türk devletine tam hakimiyetine bağlıdır. Bu hedeflerin önünde direnen TSK ve Ulusal Kuvvetler etkisiz hale getirilmelidir.

ABD’nin bizzat Obama’nın ağzından Türkiye’yi “model ortak” ilan etmesinin esbabı mucibesi bu hedeflerdir. Washington, Müslüman kimlikli AKP ve Türkiye ile Ortadoğu’yu daha iyi biçimlendireceğini hesaplamaktadır.

Brzezinski: “İran’a saldırırsa, ABD İsrail uçaklarını vurmalı”

Kaldı ki Washington bu değişimi en somut biçiminde dile de getirdi.

Washington’un politikalarına yön veren, Obama döneminde yeniden zirveye yerleşen, ABD eski Ulusal Güvenlik Danışmanı Zbigniew Brezezinski, İsrail’in İran’a saldırma olasılığının konuşulduğu günlerde çok çarpıcı bir açıklama yaptı: “Eğer İsrail savaş uçakları, Irak hava sahasını kullanıp İran’a saldırırsa ABD savaş uçakları havalanıp onlarla savaşmalı. İsrail’in uçakları tepemizde uçarken oturup seyredecek miyiz, onlara bu hakkı vermeme konusunda ciddi olmalıyız. Kimse bunu istemez ama Liberty vakasının tersi olabilir”. (Milliyet, 24 Eylül 2009)

Yine Brezezinski, İsrail’in Haaretz gazetesine daha önce yaptığı çok önemli bir açıklamada da şunu söylemişti: “Amerika’nın İran’a saldırı olasılığı konusunda İsrail hükümetine vereceğim tek tavsiye, bu işe karışmamaları olur. ABD İran’a saldırmayacak çünkü saldırırsa bu felaket getirir!” (Haaretz, 8 Aralık 2008)

Brezezinski’nin çıkışı, Erdoğan’ın İsrail “karşıtı” tutumunun somut ipucudur. Çünkü Erdoğan’ın BOP eşbaşkanlığı görevi, Washington eksenli politikaları uygulamasını gerektirir! Kaldı ki İsrail de bu durumun farkındadır. İsrail gazetesi Haaretz AKP’yle ikinci krizin ardından, ABD’nin yönelimine işaret eden analizler yayımladı: “Türkiye’nin değişen tavrı, İsrail’le ilişkilere çok önem vermeyen Obama’nın iktidara gelmesinin bir sonucudur”. (Vatan, 16 Ekim 2009)

Yaşananların gerçekte ne olduğunu aslında itiraf edenlerden biri de AKP’nin ilk Dışişleri Bakanı Yaşar Yakış’tı. İsrail’le krizi şu veciz sözlerle yorumlamıştı Yakış: “Temelde kayma yok, ince ayar var”. (Kanal D, 32. Gün, 15 Ekim 2009)

Cemaat İsrail’i Savundu

Aslında “dincilerimiz” ne Filistin’i düşünüyor ne de Gazze’de ölen çocukları…
Örneğin cemaatin yayın organı olan Zaman gazetesi bakın nasıl savunuyor İsrail’i ve nasıl da tepki gösteriyor Filistin’e: “İsrail’in Gazze’ye yönelik olarak gerçekleştirdiği ‘Dökme Kurşun’ adlı saldırısının ana amacı roket ve havan ateşine son vermekti. Roket ve havan ateşi ne saldırı sırasında ne de sonrasında durdu. Ateşkesten bu yana Gazze’den İsrail’in güneyine yönelik çok sayıda roket ve havan atıldı. Bu durum, saldırının üzerinden neredeyse bir yıl geçmesine rağmen halen de devam ediyor. Nitekim, en son olarak geçen Perşembe günü Gazze’den atılan 10 havan mermisi, bir Kassem roketi ile Cuma gecesi 2 Kassem roketi İsrail topraklarına düşmüş bulunuyor. Bu da tabii, bizde söylenenlerin aksine Gazze’den yapılan Kassem ve havan atışlarının hiç durmadığını açıkça ortaya koyuyor”. (Fikret Ertan’ın 10 Ocak 2010 tarihli makalesi)

Müslüman dayanışmasının lafta olduğunu gösteren bu “analiz” o kadar çok beğenildi ki, Yahudi cemaatinin yayın organı Şalom bu yazıya sayfalarında yer verdi.

Ki asıl olan da bu yaklaşımdır.
Zaten Başbakan Erdoğan, 17 Ocak günü Birleşik Arap Emirlikleri’ne giderken İsrail’le krize değinerek ne dedi: “Biz bu olayı daha fazla ileri taşımayı düşünmüyoruz”!
Üstelik İsrail Savunma Bakanı Barak’ın ziyaretiyle “Heron” insansız hava araçlarının tedarikinde yaşanan pürüzler de ortadan kalktı. 10 adet Heron nisan ayına kadar Türkiye’ye teslim ediliyor!

Benzer Yazılar:

1. Obama ve Netanyahu Farklı Yöndeler
2. İsrail’le Gerilen İlişkilerin Perde Arkası
3. Türk Medyası İsrail-ABD Gizli Savaşını Neden Görmezden Geliyor?

Furkan çevresi Cüppeli aleyhinde bir yazı kaleme aldı. Yazıda Cüppeli’nin zekat paralarını yediği, şöhret hevesine yenik düştüğü iddia ediliyor. Furkan çevresi Mahmut Ustaosmanoğlu’nun ardından, Cüppeli Ahmet Hoca’nın cemaatin başına geçmemesi için çaba sarfediyor. Bu durum önümüzdeki dönem cemaatin bölünebileceğine dair yorumlara neden oluyor.

İşte Furkan’ın yayınladığı o yazı:

“Cübbeli, cemaatimizi her geçen gün biraz daha karikatürize etmeye yemin etmiş gibi sanki…

Halkımızın aldandığı önemli konulardan biri şudur; “İlim insanın cehaletini giderir, ahmaklığını gidermez”… Bu Ehlullah sözünü derinden idrak edebilenler Cübbeli’nin cemaatimize nasıl zarar verdiğini anlayabilirler… Ortalama bir zekâ ile, bildiklerini çalakalem söylemeye çalışan Cübbeli, ne sıhhatli bir diyalektik, ne de düzgün bir mantalite sahibi değildir.

Efendi Hazretleri’nin isminin arkasına saklanma gayretleri de bu sebebdendir ve kendisi çok iyi birli ki, Efendi Hazretleri nice insanlara iltifatlarda bulunmuştur. Fakat, içlerinden eşekten düşmüşe dönenleri ibreti âlem için bile olsa görme kabiliyetinden mahrum Cübbeli, bu şöhret belasından kurtulamazsa sonu iyi olmayacak. Hacivat-Karagöz replikleriyle sahneye don gömlek fırlama görüntüleri veren Cübbeli’nin yanında Cem Yılmaz filozof gibi duruyor… İnsan, durumun komik kaçıp kaçmadığına, münafık ve kâfir taifesinin bundan nasıl istifade ettiğine biraz dikkat etmez mi?.. Bu kadar mı olur; el insaf…

Cır cır böceği gibi ötmeyi marifet bilen Cübbeli hakkında Emr-i Bil-ma’ruf grubundan …………………………’ın sözünü nakledelim; “Efendi Hazretleri’nin huzurunda hocası kendisine; “zekât paralarını yiyorsun, böyle yapma” dediği halde hiç aldırış etmiyor.” diyor.

“Neden bu adama sahib çıkmıyorsunuz, niçin bu adamı frenlemiyorsunuz” dediğimizde de cevabı şu oluyor: “Kimseyi dinlemiyor, belirli bir cemaat edinmiş, kimseye ihtiyacı olmadığını zannediyor.”

Cübbeliye Kenan’ı hatırlatalım… Kenan’ı iyi tanır… İstihareci dersek daha iyi anlar herhalde… Efendi Hazretleri onun içinde iyi şeyler söylemişti; ne oldu sonra?.. Gidişin gidiş değil kendini toparla Cübbeli?..

Cübbeli hakkında iyi bir takibçisi şöyle diyor; “Hacca gittiğimde şöyle dua ettim; Ya Rabbi! Cübbeli hocamın kalbinden para sevgisini al… Fakat döndüğümde gördüm ki, duam kabul olmamış…”

Cübbeli’nin bizim hakkımızda söylediklerine ise değinmiyoruz… Zira anlamadığı şeyler hakkında söyledikleri dikkate alınmaz… O şimdilik şöhret basamaklarını tek tek çıkmanın sarhoşluğu içinde yoluna devam etsin, bir gün bizle de yüzleşir. O zaman söyleyeceklerimiz olabilir belki.

Takibçilerinin anlamadığı bir hususu da belirtelim… Teke Tek’te Fatih beyefendi(!) ağabeyi Allah Rasulü Aleyhissalatü Vesselâm’a “korkak”, ve HAŞA Allah Celle Celaluhu’ya “sahtekâr” derken Cübbeli efendi yılışık tavırlarla karşısında mayışıyordu. İmanın öfkesi yoksa kaç para eder?..

Bu husus kendilerine bildirilenler safça şöyle diyorlardı; ama Fatih Altaylı’yı imana getirdi, insanlara neler duyurdu… Yuh be… Kâinatın Efendisi’nin hangi amelinden böyle bir misal çıkarabilirsiniz?.. Fatih’in programı mı İslam’ın gelişine sebeb olacak?!

Hem sonra, canlı sohbetlerinde söyledikleri ortada: “Bu televizyonlar beni niçin çıkarmazlar konuşmaya, masondur bunlar, buraya çıkan hocalara inanmayın, bir gün bende çıkarsam bana da inanmayın”… Bu meâlde söylediklerine inanarak Cübbeli’nin TV’lerden söylediklerine inanmıyoruz haliyle… İnananlara mübarek olsun!

En vahimi Efendi Hazretleri’ni istismar etmesidir ki, karşılığını yakında bekleyin… Ehlullah sabırlıdır… Ama vakti gelince?..

Sanki bir şeylerin vakti de gelmiş gibi… Cübbeli radyo konuşmasında cemaatini uyarıyor, hatta tehdit ediyor… Tehdit edildiğini, hakkında montaj kasetlerin çıkabileceğini vs. söyleyerek, bunlara inanacaklar varsa şimdiden beni terk etsin, diyor…

Bu kaset mevzuu nicedir var… Aldığımız istihbaratlar doğrultusunda Cübbeli’nin sıkıştırılacağını biliyorduk… Kasetler doğru veya montaj olsun fark etmez… Önemli olan Cübbeli’nin, İsmailağa Cemaati’ni berbat bir açılıma sürüklemiş olmasıdır… Sebeblerini zamanı gelince anlatırız… Yoksa, Cübbeli hakkında çıkacak kasedin ne önemi var bu manzara karşısında… Kasetler çıkmadan olan olmuş zaten; anlamayanlara yazık…

Buradan da anlıyoruz ki, Cübbeli’nin acemi yürüyüşü birileri tarafından fark edilerek kontrol altına alınmış ve medya maymunu haline getirilebilmek için kullanılmıştır… Kendisi hâlâ uyanabilmiş değil, birileri kolundan tutup çekmezse büyük facialara sebeb olacak… Gerçi mânâ’da Kâinatın Efendisine “korkak”, Allah Celle Celahulu’ya “sahtekâr” diyenlere karşı yamulması en büyük faciaydı ama, ortalama halk bunu anlamadı… Halkın aklı gözündedir, hikmeti mucibince, kitle müşahhas facialara şahit olduğunda uyanır… Ne garip, Ehl-i Tasavvuf’ta bile madde mânâ’nın önüne geçmiş.

Ne diyelim; ahir zaman.
Cübbeli, İsmailağa cemaati’nin Zekeriya Beyaz’ı olma yolunda hızla ilerliyor… Karakter açısından benzeşenler, bir gün beraber olmayı da benimserler… Ne müthiş ikili olurlar…
İnnellahe meğassabirin.”

Benzer Yazılar:

1. Ahmet Davutoğlu’ndan Yandaş Medya Kıyağı
2. Ahmet Türk Hakkında Bilmedikleriniz
3. Medya Şenliğinde Kimler Nasıl Sahne Alacak?

Bunlar bir TV kanalına ait bir depoda duruyor. Aynı depoda, bu belgelerle birlikte, doğal olarak çalışanlara ve kuruma ait bazı eşyalar da var, adı üstünde depo.

Tuncay Özkan Ergenekon’dan tutuklu. 23 Eylül 2008 tarihinden bu yana, on altı aydır. Gözaltına alındığı günün ertesinde, sözünü ettiğim depoda arama yapılıyor. O deponun Tuncay Özkan’a ait olduğu iddiasıyla.

Asıl şaşırtıcı olay geçenlerde patlıyor.

Olay Aynen Böyle

Uzun bir bekleyişten sonra, Tuncay Özkan’ın mahkemede sorgusu yapılıyor, Özkan savunma hakkını kullanıyor.

Savunma hakkını kullanıyor, tahliyesini istiyor, aaa, bir de bakılıyor ki; bir buçuk yıl önce aranan o depoda elde edilen dosyalar, resimler, digital belgeler, toplam on iki klasör, “bunlar Tuncay Özkan’a aittir” diyerek, mahkeme başkanlığına sunuluyor.

Aynı gün malum TV kanallarında davullar çalınıyor, “Tuncay Özkan’a ait yeni belgeler bulundu” tarzında, yargı sürecine tam anlamıyla müdahale eden yayınlar birbirini izliyor.

Amaç, belli. Tuncay Özkan darbecilerle birlikte, sakın ola ki, tahliye edilmesin, içeride kalmaya devam etsin, türünde kasıtlı yayınlar.

Bunun üzerine Özkan’ın avukatları basın açıklaması yapıyor:

“1998-2000 yılları arası döneme ait, TV ve gazete haberciliği yaparken, o döneme ilişkin haber özelliği taşıyan, kime ait olduğu belli olmayan bu digital veri çözümlerinin, geçmiş dönemlerin Yeşil kod adıyla bilinen şahsa ilişkin belgelerin, sanki Tuncay Özkan’a ait yeni suç içerir belgelerin bulunduğu şeklinde bir kısım medyada sunulması…”

Yargı sürecinde böyle bir hukuksuzluk olabilir mi? Bu neye yol açıyor? Avukatlar devam ediyor:

“Özkan’ın tutukluluğunun haksız ve yasal dayanaklardan yoksun bir şekilde devam etmesini sağlayıcı malum çevrelerin propaganda faaliyeti olmaktan ileri gitmemektedir”.

Olay aynen böyle. Özkan tahliye edilmiyor.

Adalete Engel

Darbe girişimi ve planıysa, girişim ve plan, tamam sonuna kadar gidilsin anasını satayım. Kim suçlu ise de, cezasını görsün.

Ama, böylesine belden aşağı vurarak yargıyı etkilemeye çalışmak, hukuku hiçe saymak, insanı isyan ettiriyor. Adaletin yerine gelmesi engelleniyor.

Zaten Özkan’ın avukatları, bu yayınları yapanlar hakkında yasal yollara başvuracaklarını açıklıyor.

Klasik söz hep geçerli, “hukuk bir gün size de lazım olacak”. Onun için, hukukla bu kadar oynamayın.”

Benzer Yazılar:

1. Dünya Diken Üstünde, Kuzey Kore Nükleer Deneme Yaptı
2. “Terörişkolar” Nasıl Karşılandı?
3. Medya Şenliğinde Kimler Nasıl Sahne Alacak?

Albayrak Röportajı

İlki başbakanın dünürü Sadık Albayrak ile yapılan röportaj. Geçtiğimiz günlerde arabası sivil polisler tarafından durdurulan ve tartaklanan Albayrak, Sözcü’ye röportaj verdi. Albayrak son dönemde Türkiye’de hızla baskı ortamı oluştuğuna dikkat çekti. Albayrak oğlunun evine hırsız girmesi, arabasının çalınması, bilgisayarının, fotoğraf makinesinin ve evraklarının bir başka hırsızlık olayına kurban gitmesi ve son olarak polislerden dayak yemesi olaylarını birbiriyle ilişkilendirdi. Evinin tam Emniyet Müdürlüğü’nün karşısında olduğunu söyleyen Sadık Albayrak son olarak telefonunun dinlendiğini iddia etti.

Albayrak, “İyi de Sadık Bey bütün bunlar AKP döneminde yaşanıyor” diyen Sözcü muhabiri Veli Toprak’a “Ne dönemi… Herkes araziye yatmış durumda” cevabını verdi.

Egemen Bağış Fotoğrafı

Sözcü’nün ikinci golü ise dün Egemen Bağış’ı ziyaret eden İsrailli Müsteşar Yossi Gal ile Bağış’ın çektirdiği fotoğraftı. Sözcü’nün yakaladığı ayrıntıya göre Bağış, müsteşarı yüksek koltuğa oturtup kendisi alçak koltuğa oturmuştu. Sözcü İsrail’de Oğuz Çelikkol ile Dany Ayalon’un koltuk krizini hatırlatarak bu fotoğrafı hatırlattı. Gazete iki fotoğrafta görülen mesafe farklarını da verdi.

İşte Sözcü’nün yayınladığı o fotoğraflar:

Benzer Yazılar:

1. Emin Çölaşan Büyüklüğünü İspat Etti
2. ABD Baskına Boyun Eğen AKP Hükümeti Protokollere İmzayı Attı
3. “Atatürk’ün Fotoğrafı” Zaten Bulunmuştu

1979′da Abdi İpekçi suikastını gerçekleştiren, 1981′de Papa II. Jean Paul’e suikast girişiminde bulunan Mehmet Ali Ağca’nın 32 yıl süren tutukluluk hayatı sona erdi ve cezaevinden çıkarıldı. Ama ne çıkarılma…

Medya bir katile değil sanki bir kahramana ilgi gösteriyormuşçasına saatlerce canlı yayınlar yaptı, Mehmet Ali Ağca’nın attığı her adımı kamuoyuna duyurma yarışı içine girdiler. Bir ruh hastası olduğu raporlarla sabit olan katili yererken bile yücelttikçe yücelttiler…

Bazı medya organları Mehmet Ali Ağca cezaevinden çıkmadan önce 24 saat canlı yayın yapacağını duyurdu, sonra hatasını anlayarak ‘Katilin reklamını yapmayacağız’ diyerek yanlışından döndü. Bazıları da Mehmet Ali Ağca’nın cezaevinden çıkışını MHP ve Ülkücü Harekete saldırma malzemesi olarak gördü ve hala o alçakça saldırını düzenini devam ettiriyor.

Mehmet Ali Ağca 12 Ocak 2006 tarihinde de serbest bırakılmış ve kısa bir süre sonra ‘yanlış bırakıldı’ denilerek tekrar cezaevine konulmuştu.

O kısa sürede bile MHP ve Ülkücü Harekete Mehmet Ali Ağca üzerinden her türlü iftirayı attılar, yıpratmak için yazılı ve görsel seferberlik başlatmışlardı. Şimdi cezaevinden tekrar çıkması ile birlikte bu manadaki seferberlik tekrar canlılık kazandı.

Bu konuda medyada geniş bir yelpaze olduğu gibi Mehmet Ali Birand ve ekibinin özel bir çabası vardır. Mehmet Ali Ağca 12 Ocak 2006 tarihinde serbest bırakıldığında da aynı formatta 32.Gün programı hazırlayan Mehmet Ali Birand, geçtiğimiz gün de Mehmet Ali Ağca ile ilgili program yaparak saatlerce MHP ve Ülkücü Hareketi adeta terör örgütü gibi gösteren yayın yapmıştır.

Solcu bir militan iken daha sonra Ülkücülere bulaşmaya çalışan ve Türkiye’de ve Uluslar arası arenada Türk milliyetçilerini zor durumda bırakacak tezgâhlara tetikçilik yapan Mehmet Ali Ağca’nın, MHP ve Ülkücü Hareketle kurumsal hiçbir bağı bulunmamışken, bu katille ilgili geçmişte merhum Alparslan Türkeş’in ve mevcutta MHP Lideri Sayın Devlet Bahçeli’nin çok net ve sert ölçüleri ortada iken bu isim üzerinden MHP’ye saldırmak alçaklıktan başka bir şey değildir.

“İpekçi’ye kurşun sıkanlara lanet olsun” Başbuğ Alparslan Türkeş
MHP Lideri Devlet Bahçeli de Mehmet Ali Ağca’nın 12 Ocak 2006 tarihinde yanlışlıkla serbest bırakılması Bir cinayet hükümlüsünün yargı kararıyla salıverilmesi etrafında başlayan tartışmaların, birden yön değiştirerek Milliyetçi Hareket’e yönelik bir suçlama kampanyasına dönüştürülmesinin nedenleri burada aranmalıdır. Bir yargı kararının uygulanmasıyla gündeme gelen tepkilere ideolojik bir boyut kazandırılarak Milliyetçi Harekete karşı geçmişe dönük bir hesaplaşma amacıyla bir suçlama seferberliği başlatılmasının akıl, mantık, insaf ve ahlak ölçüleriyle izahı bulunmamaktadır.

Türk milliyetçiliği ülküsüne karşı tarihin ve vicdanların mahkûm ettiği eski husumet senaryolarını yeniden gündeme taşıyanların ve Milliyetçi Hareket’i yalan ve iftirayla karalamaya çalışanların amaçları, siyasi ahlak anlayışları ve akideleri esasen bizlerin malumudur.

Milliyetçi Hareket’in dışındaki kişiler, olaylar ve gelişmeleri bize mal etmeye yeltenenlere buradan açıkça soruyorum: Siz infaz hukukunun uygulanması çerçevesinde, yargı kararına dayalı bir hukuki işlem sonucu ortaya çıkan durumu ve burada bir hesap hatası yapıldığını mı tartışıyorsunuz, yoksa gerçekleri saptırarak ve ahlak dışı yollara başvurarak Türk Milliyetçiliğine karşı dinmek bilmeyen kinlerinizi kusmak için ucuz ve sahte bir vesile ve bahane mi arıyorsunuz?

Şimdi sureti haktan görünerek sahneye çıkan ve geçmişle yüzleşme edebiyatı yapanlara hatırlatmak isteriz ki, Türkiye’de 1968′den bu yana yaşananların tüm yönleriyle dürüst ve namuslu olarak ortaya konulup, herkesin tarih ve millet önünde açık bir vicdan muhasebesi ve yüzleşmesi yapmasına biz hazırız.

Milliyetçi Hareket’in bundan çekineceği, gocunacağı hiçbir şey yoktur. Bu yüzleşmeden zararlı çıkacak olanlar, şahsi çıkarları dışında inançları ve idealleri olmayan, rüzgârın estiği istikamete göre yön değiştiren ve her devrin ve her fikrin adamı olmayı içine sindirebilen fırsatçı ilkesizlerdir. Milliyetçi Hareket’in bu konuda başı dik, vicdanı rahattır. Bu hezeyanların Milliyetçi Hareket’in şerefli geçmişine ve Türk Milleti’nin huzurunda kırk yıldır gururla taşıdığı siyasi kimliğine leke süremeyeceğini herkes çok iyi bilmelidir. ”
MHP Lideri Devlet Bahçeli
(Mehmet Ali Ağca’nın 12 Ocak 2006 tarihinde yanlışlıkla serbest bırakılmasının ardından yaptığı acıklama)

“Ben Mesihim”
PAPAYA NAĞMELER DİZEN HAYATIN DA HİÇ BİR ÜLKÜCÜ DURÜŞ GÖSTERMEDEN ÜLKÜCÜ OLDUĞU İDDEA EDİLEN,KARANLIK ODAKLARIN TETİKÇİSİ,MHP’NİN YÜKSELEN OY’LARINDAN TEDİRGİN OLAN A(a)K(b)P(d)’NİN KURTARICISI OLARAK GÖRÜLEN

Mehmet Ali Ağca

Benzer Yazılar:

1. Mehmet Altan Ağca’yı Neden Aklıyor?
2. Atatürk’ü Andıran Erdoğan Afişine Tepki

Mehmet Altan’ın iddiasına göre; bugün tahliye edilen Papa suikastı ve Abdi İpekçi cinayeti hükümlüsü Mehmet Ali Ağca, aslında “Abdi İpekçi Suikastı”nın faili değilmiş! Ağca, İpekçi cinayetinin yaşandığı gün suikastın işleneceğini bildiği için suikastı izlemek üzere oradaymış! Üstelik bu iddiayı Mehmet Altan’a Uğur Mumcu söylemiş! Mumcu kendisine cinayeti işleyen kişiyi de söylemiş, fakat o ismi zikredemezmiş!

O programın yöneticisi de, öteki katılımcısı da Mehmet Altan’a bazı gerçekleri hatırlatmadığına göre iş yine bize düşüyor:

1) Uğur Mumcu, Abdi İpekçi cinayetini aydınlatmak için çok büyük bir mesai harcadı, makaleler, kitaplar yazdı. Papa, Mafya, Ağca kitabının 23–38. sayfaları arasında bu suikastla ilgili bulgularını özetledi, Mehmet Ali Ağca’yı ve suç ortaklarını deşifre etti (Umag Vakfı Yayınları, Nisan 1997).

2) Uğur Mumcu, Çetin Altan ve oğullarından her yazısında “dönekler” ve “liberal tosunlar” diye söz etmiştir. Örneğin 22 Ekim 1988 tarihli Cumhuriyet’te çıkan “Para ve Faiz” başlıklı yazısında şöyle diyor: “Marksist dönek Çetin Altan’ın şu sözlerini Altan’ın Holding soytarılığı ile görevli iki liberal tosun oğluna hatırlatalım…”

Bunları yazmış olan Uğur Mumcu, hem de Mehmet Altan’a “Abdi İpekçi’yi Ağca öldürmedi” diyecek! Herkes de buna inanacak!

Asıl sorulması gereken soru ise şu:
Mehmet Altan’ın cinayetten idama mahkum olmuş ve sonra cezası indirime uğramış olan bir katili aklamakta, Uğur Mumcu’nun kitaplar dolusu yazılarını karartmakta ve kafa bulandırmakta ne gibi bir menfaati var?

Benzer Yazılar:

1. Ülkücülerden Ağca Şovuna Tepki
2. Mumcu Yaşasaydı Bugün Nerede Olurdu?
3. Mehmet Ali Erbil: Hangimiz Daha Müslümanız?